Saman om masteren, saman ut i arbeidslivet
- Andreas (25) kjem frå Kristiansand og har ein dataingeniørbachelor frå HVL.
- Viktor (27) kjem frå Bergen og har ein bachelorgrad i automatisering og robotikk frå NTNU.
- Studerer master i anvend datateknologi og ingeniørvitskap ved HVL sitt campus i Bergen.
Dei er på siste semester av graden og skal snart levere masteroppgåva, ei oppgåve dei har samarbeidd godt om.
– Vi har jobba med Smart Ocean-gruppa her på HVL. Vi kom på oppgåva sjølve, men vi har samarbeidd med dei, seier Andreas.
SFI Smart Ocean er eit forskingssenter med mål om å skape trådlause målesystem under vatn. Høgskulen på Vestlandet er ein av senteret sine partnarar.
– Det var ganske sterkt fokus på å finne eit akademisk hol å fylle. Derfor har vi komme opp med sensordrift, som er eit ganske nisje felt, legg Viktor til.

Andreas og Viktor har undersøkt data frå sensorar på havbotnen.

Det kan vere alt frå temperatur eller leidningsevne til oksygen- og saltnivå i vatnet.
Dei to masterstudentane ser på driftar i data frå sensorane, altså ein type avvik eller målefeil.
–Viss du har ein temperatursensor som måler 15,1 grader, men den reelle temperaturen er 15 grader, då kan det ha skjedd ein sensorfeil eller ein sensordrift, forklarer Viktor.
– Målet vårt er at vi tar inn data der ein ikkje veit om det har skjedd ein sensordrift og at vi skal klare å oppdage driften og kor i datasettet den har skjedd, seier Andreas.
God datakvalitet er heilt sentralt for dei som bruker data. Til dømes: Om tilsynsmyndigheiter for havmiljø tar avgjerder basert på upålitelege data, kan det ha katastrofale følger.
Andreas og Viktor bidrar med andre ord til verdifull kunnskap for dei mange aktørane som har sitt virke i havet, vere det offentlege myndigheiter eller fiskeoppdrettarar. Sjølve prosjektet er ein reproduksjon av eit forskingsprosjekt frå Tyskland, som dei har modifisert til sine føremål.

Noko av det Viktor liker best med masterlinja, er klassemiljøet.

Han fortel om ei gruppe med ulike fagbakgrunnar som no har bygd seg opp ein felles kompetanse.

Dei har blitt ein veldig samansveisa gjeng.

– Det er ein generell ting eg har opplevd i Bergen, at det er eit veldig bra studentmiljø her. Det er alltid noko gøy å finne på med andre, seier Andreas.
I tillegg til kjekke medstudentar, trekker dei to karane fram dyktige førelesarar og eit godt fagleg opplegg.
Høgskulen på Vestlandet samarbeider godt med arbeidslivet, noko som blant anna gjenspeglar seg i vektlegginga av praksis i studia. Det gjeld òg på anvend datateknologi og ingeniørvitskap.
I samarbeid med høgskulen skaffa Viktor seg ein praksisplass i Siemens, medan Andreas var i praksis hos DNB.
– Vi arbeidde begge med superrelevante moderne skyløysingar, seier Viktor om praksisopphaldet.
Når dei har levert master, går både Viktor og Andreas rett ut i fast fulltidsjobb, og dei fortel at dei ikkje er åleine om dette på studiet.
Sjølv trur dei at praksisperioden har bidratt til den glidande overgangen frå studium til arbeidsliv, kombinert med at dei i studia tok eit svært relevant emne innanfor skyløysingar og programvareutvikling.
På den nye arbeidsplassen kjenner dei allereie ein kollega kvar. Karane har nemleg fått jobb på same plass!
– Vi skal begge begynne på Sopra Steria her i Bergen, fortel Andreas.
– Innanfor skyløysingar, legg Viktor til.

Samarbeidet deira held altså fram etter semesterslutt.

Saman om masteren.

Saman ut i arbeidslivet.
Tekst: Vetle Nordgård Mikkelsen
Bilde: Vetle Nordgård Mikkelsen og Ingvild Constance Festervoll Melien
Les meir om studiet: